Van tijdelijk naar onmisbaar

Pleegouder worden doe je bewust, na lang beraad, denk ik. Netwerkpleegouder worden is een ander verhaal. Althans, voor mij.

Ik had nooit gedacht dat mijn wereld er nu zo uit zou zien toen ik 2,5 jaar geleden zei dat mijn kleindochter de eerste tijd bij mij mocht wonen.

Voorlopig werd drie maanden. Drie maanden werd een halfjaar. De rechtszitting die daarop volgde, maakte er een jaar van. En zo zijn we inmiddels 2,5 jaar verder.

Heb ik spijt van mijn keuze? Nee, absoluut niet. Had ik dit verwacht? Nee, dat ook niet.

Een kind opnieuw opvoeden als je eigen kinderen al volwassen zijn, is op zichzelf al een hele opgave. Helaas heeft mijn kruimeltje ook nog een genetische afwijking, waardoor de zorg en opvoeding iedere dag opnieuw een uitdaging zijn.

Ik heb vertrouwen in mezelf en in het feit dat ik de juiste keuzes maak in haar belang. Toch is het soms moeilijk om keuzes te maken als het niet je eigen kind is en overleg niet altijd mogelijk is.

Gelukkig heb ik een ontzettend lieve en betrokken pleegzorgmedewerker naast me staan. Bij haar kan ik ventileren, lachen, mijn twijfels uitspreken over hoe ik het doe en een traan laten als dat nodig is.

Welk compliment kan dan waardevoller zijn dan de woorden die zij uitsprak? *Je kruimeltje krijgt bij jou alles wat ze nodig heeft, en meer. Je leest haar en speelt daarop in. In een ‘vreemd’ pleeggezin had ze dit waarschijnlijk niet op deze manier mogen ervaren al zouden ze er helemaal voor gaan.* ❤️

En ik weet ook van mezelf dat ik haar niet honderd procent van mezelf geef, maar zelfs zoveel meer dan dat. Soms misschien wel iets te veel.

Mijn eigen leven… mijn eigen ik… staat nog steeds een beetje stil sinds zij er is. Al vind ik dat helemaal niet erg en kan ik me een leven zonder haar eigenlijk niet meer voorstellen.

Toch besef ik heel goed dat ze maar één moeder heeft en dat ik voor haar mag zorgen als oma. Wel een oma met net dat beetje extra.

Ik ben haar oma, haar pleegouder en voor nu degene die haar een thuis mag geven. En als ik zie hoeveel liefde er in die onverwachte 2,5 jaar is gegroeid, weet ik één ding zeker: dit bijzondere cadeautje in mijn leven had ik voor geen goud willen missen. ❤️

Lees hier de vorige columns van Bianca:

Keuzes maken die je niet wilt maken

Leren kijken met andere ogen...

Elke dag een nieuwe kans ❤️

Wat ik mijn kruimeltje wel kan geven..

De onverwachte rollen van het pleegouderschap

Bianca's eerste column